Thief: The Dark Project 1998 Review

Eens om de zoveel tijd zullen we een populaire game uit het verleden bespreken, vandaag zal dat Thief: The Dark Project zijn.

De game werd uitgeven door Eidos Interactive, dat inmiddels in 2019 verkocht werd aan Square Enix, en ontwikkeld door Looking Glass Studios. Thief: The Dark Project was bij zijn lancering in 1998, niet meteen een groot succes. Het is een First-Person-Stealth game die in 1998 andere games op grafisch vlak ver achter zich liet.

Thief: The Dark Project

Het Succes en Falen van Thief: The Dark Project

Thief: The Dark Project was hoogstwaarschijnlijk de eerste FPS die je in stealth mode moest spelen. Het heeft ook zeker veel andere game ontwikkelaars geïnspireerd. Denk dan aan games zoals Splinter Cell. Ook kun je veel overeenkomsten vinden in games zoals System Shock 2, Deus Ex, Fallout 3 en Assassin’s Creed. Veel van deze games hebben een vergelijkbare gameplay-mechanica of hadden zelfs enige inbreng van de ontwikkelaars van de Thief-serie.

Thief was niet meteen mainstream. Hoewel de ontwikkelaars veel lof kregen voor de originaliteit, sloeg de game niet meteen aan bij de meeste gamers. Half-Life kwam slechts enkele weken van tevoren op de markt, we vermoeden dat de aandacht van de meeste gamers daar lag. Maar, al snel vormde er zich een cult gemeenschap rond Thief en werd de game toch omarmd door het publiek. Uiteindelijk is Looking Glass Studios erin geslaagd om van Thief één van hun bestsellers te maken.

Het Verhaal

In het spel ben je Garrett, een jonge snaak die als zakkenroller door het leven gaat om te overleven. Wanneer hij op een dag betrapt wordt door een mysterieuze man, veranderd zijn leven compleet. De man, waarvan Garrett de inhoud van zijn tas wilde stelen, is een eerlijke en hardwerkende bewaker. Gezien de jonge leeftijd van Garrett, pakt de man hem niet te hard aan. Hij biedt Garrett echter een slaapplek en voedsel aan in zijn woning. Garrett is in eerste instantie argwanend en wil niet meteen meekomen, uiteindelijk doet hij het toch uit nieuwsgierigheid.

De jaren gaan voorbij en Garrett wordt door de bewaker opgevoed alsof het zijn eigen zoon was. De bewaker leert hem normen en waarden, omdat de man zelf geen zoon had gaf hij al zijn vaardigheden door aan Garrett. Garrett had echter andere plannen dan het leven van een bewaker te leiden. Vervolgens gebruikt hij alles wat hij geleerd heeft van de bewaker om te gaan stelen.

Hij begint met het roven van de landhuizen van edelen, haalt oude vrienden uit het gevang en het verkennen van oude ruïnes op zoek naar goud en ander waardevolle voorwerpen. Dit moet hij doen om hem de financiën te geven voor zijn huur en nieuwe wapens.

Op een gegeven moment geraakt hij echter in een diep complot verzeild. Hij krijgt een opdracht waar hij enkele oude artefacten moet opgraven. Deze zal hij nodig hebben om een relikwie, dat bekendstaat als het ‘Oog’, te kunnen roven. Nadat hij verraden werd door zijn opdrachtgever, moet Garrett onderduiken. Hij stoot dan tegen een oude heidense cult, bekend als de Trickster, die een prijs op zijn hoofd zetten. Voor ze te stoppen, moet hij met de Hammerites banden smeden. De Hammerites is eveneens een cult groep, die de Trickster en hun heidense volgelingen verachten.

Garrett moet op zijn hoede zijn en moet goed nadenken over elke beweging die hij maakt, wil hij ooit levend uit deze situatie komen…

thief: the dark project

Gameplay

Thief: The Dark Project verschilde in 1998 van ander FPS games, omdat je als speler meer door het speelveld moest sluipen dan als een wilde te gaan schieten. Elke missie speelt zich dan ook af in het donker. Garrett draagt een donkere mantel om niet op te vallen, hij moet dan ook diep in het duister schuilen waar het licht van de fakkels hem niet kunnen raken.

De besturing van je personage was echter niet helemaal op punt. Vele gamers ergerden er zich dan ook aan dat het bijna onmogelijk was om een ladder op te gaan of om op een platform te klimmen. Dit had als gevolg dat je personage niet tijdig uit de voeten geraakt waardoor je dan de bewakers zou kunnen alarmeren. Wanneer je dan al heel je missie je best doet om niet op te vallen, was dat behoorlijk frustrerend. Ook de snelheid of springvermogen van je personage, was enige bron van frustratie. Je kon makkelijk je sprong missen of ergens van afglippen, dit had als gevolg dat je domweg een leven verspeelde.

Niettemin bleef Thief: The Dark Project toch één van de beste games uit zijn tijd. De combinatie van een FPS met een gameplay die vooral bestond uit het niet ontdekt worden, bleek een goede cocktail te zijn. Thief was niet perfect, maar heeft de aanzet gegeven naar de vele prachtige games die in de naloop gekomen zijn. Daarom is Thief voor ons een van de belangrijkste games in zijn genre die ooit op de markt gekomen is.

Trailer

We gaan je nog even de Trailer meegeven gelijk hij getoond werd op E3 in 1997.